رضا قربانی در سخنرانی خود ابتدا به موضوع حکمرانی از نگاه مردم پرداخت و بیان کرد: این جمله میان مردم زبانزد است که ما برای حاکمان مردمان بدی هستیم؛ اما واقعیت این است که تنها رگولاتور بد می‌تواند روی زندگی مردم تأثیر منفی بگذارد و رگولاتور خوب به جلو رفتن آدم‌ها در کشورهای توسعه‌یافته، عقب‌مانده و متوسط کمک می‌کنند.
و از دربارۀ تأثیر هوش مصنوعی در آینده کشور گفت: حوزۀ هوش مصنوعی خیلی ترسناک است؛ چون هوش مصنوعی به‌عنوان یک فنّاوری بنیادین، می‌تواند یک تمدن را شخم بزند و به موضوعی دست‌مایه صحبت تبدیل شود. این موضوعی نیست که ساده از کنارش بگذاریم هوش مصنوعی اگر قرار باشد همان اتفاقاتی که برای اینترنت رقم خورد را برایمان ایجاد کند باعث می‌شود که مانند همهٔ مسائل حل نشده فقط به مسئله بزرگ‌تر تبدیل شود.
بنیان‌گذار کارخانه نوآوری رسانه راه‌کار با اظهار اینکه اگر ما این مسئله‌های قبلی فناوری و نوآوری را حل نکنیم؛ هوش مصنوعی در آینده می‌تواند ما را بکشد و حتی نجات ندهد، ادامه داد: آقای قالیباف اشاره کردند که ما باید از سرمایه به سمت نوآوری برویم؛ ولی من به این نکته مهم تغییر کوچک می‌دهم به نظرم باید به سمت بهره‌وری برویم؛ چون ما چاره‌ای جز اینکه به سمت نوآوری برویم، نداریم و از طرفی ما از نوآوری عبور کردیم و بسیاری از فرصت‌ها را از دست دادیم، همان‌طور که فناوری ماینینگ در حال منسوخ‌شدن است.
او عنوان کرد: اگر صادقانه بخواهم بگویم نهادهای صنفی در غفلت به سر می‌برند و با خود درگیری و چوب لای چرخ همدیگر کردن زمان را از دست می‌دهند، قانون‌گذار هم در همه جای دنیا با فناوری بیگانه است؛ مثلاً در صحبت‌های نماینده‌های مجلس سنا و کنگرهٔ آمریکا با مدیران عامل فیس‌بوک این مسئله دیده می‌شود و در ایران نیز نماینده‌های مجلس با فناوری و نوآوری عامدانه یا از روی تنبلی بیگانه هستند.
قربانی در بخش دوم سخنرانی خود مطرح کرد: رگولاتور برای این فضا آماده نیست و اگر رگولاتور نتواند قانون را اجرا کند تجربهٔ بدی را رقم خواهد زد.
تعارض منافع عاملی است که باعث می‌شود رگولاتور در میان مردم خوب یا بد شناخته شود؛ درحالی‌که تعارض منافع، فساد نیست؛ بلکه برای انسان‌های چندبعدی در این عصر که در دانشگاه درس می‌دهند و هم‌زمان کسب‌وکار هم دارند هرگز صحبت نکردیم تا اینکه به مانع بزرگ تبدیل شده است.
وی در آخر با طرح مثالی از کتاب «تعارض منافع به زبان ساده» این موضوع را تبیین کرد و گفت: با وضع قانون تعارض منافع، ۸۰۰ شکایت در دیوان عدالت اداری ثبت شده است و امروز ما قانونی برای تعارض منافع نداریم و دولت تلاش می‌کند تا با وضع قانون از پیامدهایی مثل فقر و فساد جلوگیری کند.
وی افزود: تعارض منافع فساد، تخلف و تقلب نیست؛ بلکه تعارض منافع یک واقعیت است. استاد دانشگاهی که در دانشگاه کار می‌کند و در بیرون پروژه انجام می‌دهد از طریق راه‌اندازی سامانه سوت‌زنی و مچ‌گیری نمی‌تواند فساد را کشف کند و یا اگر پزشکی در یک بیمارستان بزرگ دولتی کار کند و مطب هم دارد نمی‌تواند به جای‌دادن خدمات در بیمارستان او را به‌جای دیگر بسپارد تعارض منافع است؛ ولی لزوماً فساد نیست.